Belasting verdubbelen terwijl doelen niet worden gehaald?

In dit artikel:

De Unie van Waterschappen kondigde recent aan dat de waterschapsbelasting tot 2050 ongeveer kan verdubbelen. Dat plan stuit op kritiek: beleidskeuzes uit voorgaande jaren verdienen eerst een grondige toetsing voordat inwoners opnieuw fors betalen. Waterschappen en toezichthouders signaleren dat veel rioolwaterzuiveringen uit de jaren ’80 hun levensduur ontgroeid zijn en dat technische installaties en gemalen vaak tekenen van verwaarlozing en versnipperd onderhoud vertonen — zoals het waterschap Hollandse Delta zelf heeft aangegeven.

Uit een tussenbalans van de provincie Zuid‑Holland blijkt dat nog geen enkel waterlichaam aan de Europese normen voldoet, ondanks honderden miljoenen euro’s aan investeringen de afgelopen vijftien jaar. Bijna 60% van de geplande maatregelen zou niet zijn uitgevoerd, wat wijst op een gebrekkige uitvoering en gebleken prioritering. Tegelijk verschuift de financiële last onevenredig: huishoudens en het mkb zien hogere bijdragen, terwijl agrariërs profiteren van verlagingen.

Natuurlijk is extra investeren door klimaatverandering en stijgend waterbeheer noodzakelijk, maar de kritiek richt zich op gebrek aan verantwoording: waarom is achterstallig onderhoud ontstaan, waarom konden doelen niet behaald worden en welke inefficiënties worden eerst aangepakt? Blijft die uitleg uit, dan blijft het beeld hangen van organisaties die achterlopen en de rekening naar burgers doorschuiven.